Witamy na pokladzie samolotu linii Air Canada, trasy Toronto-Paryz.
Czas dzisiejszego przelotu przewidziany jest na 7 godzin i 20 minut.
Prosimy o zapiecie pasów i ustawienie siedzen w pozycji pionowej.
Wkrótce wystartujemy.
Kate...
Tak.
Gotowa do przyjemnego lotu?
Tak.
Powiedz, Kate. O czym teraz myslisz?
O poskrecanej staIi.
Kleby ognia. Nagie dziecko krzyczace za matka.
Kate. Co sie stalo z mala kamienna chatka?
Wyobraz ja sobie.
Dobrze.
O Boze.
l nie zapominaj o mantrze przedstartowej.
Jakie to slowa, które miekko nucisz w myslach?
Spadamy. Spadamy...
Kate.
Dobrze.
UwieIbiam Paryz wiosna.
UwieIbiam...
HaIo? To chyba jednak zla mantra.
Nie kocham Paryza, nie Iubie Francuzów i wcaIe nie chce Ieciec.
Boze, nie.
- Kate, potrafisz. - Nie potrafie.
Nie pasuje do tego samoIotu.
Wypusccie mnie! Wypusccie mnie stad!
Ja nie chce umierac!
MOZESZ LATAC - LEKIEM JEST SAM STRACH
Kate, zwrot twoich oplat.
Dziekuje.
- NadaI mozesz wycofac pieniadze. - Nie o pieniadze chodzi.
Chcialem, zebys ze mna poIeciala, zebysmy ra...
Co? To oni?
- Nie chce dzis ogIadac mojej rodziny. - Nigdy nie chcesz ich ogIadac.
To prawda. Odkad sie zareczyIismy, przestaIi pukac.
To troska. U mnie w rodzinie dostalbys najwyzej kartke urodzinowa bez podpisu.
Kate, Iec ze mna do Paryza.
Dam Ci 10 mg vaIium i setke. Zanim sie obejrzysz, bedziemy na miejscu.
Jak mozesz nie chciec Ieciec do Paryza? Jestes nauczycieIka historii.
CharIie, Francuzi. Oni nas nienawidza.
PaIa i maja niezrozumiale dIa mnie podejscie do nabialu.
Chyba cos nie tak z kablówka. Nie moge znalezc meczu.
Próbowales najpierw na trójce?
- Tydzien w Paryzu z ukochanym? - Demonstracje zakladania szwów.
- Spacery noca? - Opieka Spoleczna.
- Wieza EiffIa. - Wieza EiffIa.
- Marze, zeby ja zobaczyc. - Nareszcie.
Swietnie.
CharIie. Nie powinnam opuszczac kraju do rozmowy imigracyjnej.
- To zabieram. - O, nie.
Mozesz cos wymysIic. Nigdy sie nie dowiedza.
Kuzynka Bridget wpadla do Sekwany.
Dowiedza sie, ze nie mam kuzynki i deportuja mnie.
Jak ten jedyny raz, kiedy paIilam trawke.
Po pierwsze wcaIe nie chcialam. WcaIe sie dobrze nie bawilam.
A potem brat Ronny TempIeton wezwal poIicje i aresztowaIi nas.
Jedyny raz, kiedy zrobilam cos nieIegaInego.
Ser na obu pizzach. Caly ty. Oczywiscie nie sprawdziles.
Idz i oddaj. Wiesz, ze Kate nie znosi sera.
- Wybiore go. - Kate, to chce z Paryza.
- Zapomnij. Kate nie Ieci. - Nie Iece.
- DIaczego? Z powodu Francuzów? - Nie. Z powodu Iatania.
Ani to, ani to.
Nie moge opuscic kraju, zanim nie dostane obywateIstwa kanadyjskiego.
- Skarbie, musimy sie pospieszyc. - Kate, zupelnie zapomnialem.
Dom Meredithów jest na sprzedaz.
Po co ogIadamy dom, na który nas nie stac?
CharIie. Powinnam ci cos powiedziec.
Od 21 urodzin zaczelam oszczedzac.
Od tamtego dnia co tydzien wplacalam na konto,
potem wszystko przeIalam na dlugoterminowy depozyt na 1 4°%.
- O czym ty mówisz? - Zbieralam cegielki na nasz dom.
- IIe tych cegielek? - 45.782 cegielki.
DIaczego nie powiedzialas mi wczesniej?
- Chcialam ci zrobic niespodzianke. - To jest niespodzianka. I to jaka.
Z pomoca twoich rodziców pewnie mogIibysmy go kupic.
Cale zycie stoi mi przed oczami, a nawet nie mamy jeszcze dzieci.
Lec ze mna do Paryza.
Jak w zegarku. Uratowales mnie od wiadomosci.
- Co slychac? - Jedna konferencja za druga.
Ale to miasto - niesamowite, Kate. Tak piekne, ze rzuca urok.
- Jak koIacja? - Byl taki sos.
Czegos takiego w zyciu nie próbowalem! C'est incroyable.
CharIie, te sosy musza takie byc, zeby nie bylo czuc koniny.
Widzialam to w 60 Minut.
Ogladaj te programy, to przestaniesz wychodzic z domu.
Nie moge teraz rozmawiac. Jestem w odjazdowym klubie. Slabo cie slysze.
Kochanie, musimy porozmawiac o domu.
Wiem. Jutro, obiecuje. Musze konczyc, kochanie. Caluje. Pa.
Rozmawialam z agentka i powiedzialam, ze jestesmy gotowi przedstawic oferte
jak tyIko porozmawiam z CharIie'm.
Wy jestescie szaIeni.
Ja nigdy nie kupie domu ani niczego wartosciowego.
Czemu?
MysIisz, ze posiadasz cos takiego i to zaczyna cie nakrecac.
Staje sie calym twoim zyciem, a potem ktos zapomina zgasic papierosa.
I zostaja tyIko zgIiszcza.
- Kochanie, dzien dobry. - Kate.
To ja, CharIie. Wszystko w porzadku? Cos sie stalo?
Nie. Tak. Cos sie stalo.
- Co? Co takiego? - Kate.
Jestem po prostu taki szczesIiwy.
Wiesz, jestem taki szczesIiwy i wszystko spieprzylem.
Spieprzylem na zawsze. AIe to przeznaczenie. Ot, co.
- Co ty wygadujesz? Jakie przeznaczenie? - Przeznaczenie. Tak, wlasnie.
Spotkalem taka dziewczyne. To objawienie. Te... godesse.
- Godesse? - To po francusku ,,bogini".
To wlasnie Francuzka, Kate. Nigdy wczesniej czegos takiego nie czulem.
Móglbym przenosic góry.
Móglbym sie zalatwic w pubIicznej toaIecie nawet majac za pIecami osilka.
Co? Co ty wygadujesz?
CharIie... Czy ty...
Nie wracam.
Zakochalem sie.
Milosc. Jak w sonecie. AIbo w fiImie.
AIbo jak...
Jak... milosc.
Przepraszam, Kate.
Tak mi przykro.
CharIie.
Witamy na pokladzie samolotu linii Air Canada, trasy Toronto-Paryz.
Czas dzisiejszego przelotu przewidziany jest na 7 godzin i 20 minut.
Prosimy o zapiecie pasów i ustawienie siedzen w pozycji pionowej.
Wkrótce wystartujemy. Zyczymy panstwu milego lotu.
Nie znosze Paryza wiosna
Nie znosze Paryza jesienia
Nie znosze Paryza Iatem, kiedy piecze
Nie znosze Paryza zima, kiedy sypie sniegiem
Nie znosze Paryza
O czemu, czemu nie znosze Paryza?
Bo mój ukochany jest tam...
Ze swoja ciziowata panienka!
To mój pierwszy Iot. Troche sie jakby denerwuje.
Pierwszy raz.
Mówisz po angieIsku? Czy mama nigdy nie mówila ci, ze nieladnie sie gapic?
MysIisz, ze samoIot rozbije sie, a nas porozrywa na kawalki?
Obiecuje, ze jesIi tak sie zdarzy, nic nie poczujesz.
Musisz byc Francuzem, nie?
Luc Teyssier. Ciekawi mnie, jak ty w ogóIe dawalas sobie rade do tej pory?
Zamykajac sie w domu i rygIujac drzwi?
Dawalam sobie rade zgodnie z natura... samochodem.
Co ona powiedziala? Brzmialo powaznie.
PiIot mówi, ze w siIniku jest pekniecie, aIe i tak wystartuje.
Przypominamy o zakazie uzywania telefonów komórkowych
oraz innych urzadzen elektronicznych w czasie startu.
Nie wiem, czego sie nauczyles we Francji, aIe prymityw i dowcip to nie to samo.
Boze!
- Zyczymy milego lotu. - Dobra, dobra, dobra...
Nasz samolot jest trzeci w kolejce do startu.
Prosze sie odprezyc. Za kilka minut bedziemy w powietrzu.
Prawie mialam kamienna chatke przed oczami, wiec przestan sie na mnie gapic.
- To niesamowite. - Co?
Kazdy miesien twojego ciala jest napiety. Nawet powieki.
Nozdrza sie zwezaja. Jak ty to robisz?
Ja uwieIbiam Iatac. SzczegóInie ten moment.
SamoIot przygotowuje sie do rozbiegu. SiIniki wyja.
Napiecie rosnie. Przeciazenie wciska cie w foteI.
I nagIe... unosisz sie.
Wszystko zostaje w tyIe.
Jest tyIko jeszcze jeden moment w zyciu, kiedy czuje takie radosne uniesienie.
- Jaki? - Kiedy...
Nie mów. Niech zgadne.
Obsluga lotu, prosze przygotowac sie do startu.
O Boze. Chyba jednak nie potrafie.
MysIalas kiedys o tym, ze to moze wcaIe nie Iatanie?
- Co wcaIe nie Iatanie? - Moze boisz sie czegos innego?
- Co takiego? - Musze to mówic?
- A powstrzymam cie? - To oczywiste, ze nie Iatania sie boisz.
- Znam twój typ. - I jaki to typ?
- Boisz sie zyc. Zyc naprawde. - O Boze.
Boisz sie zycia. Boisz sie milosci. Boisz sie seksu.
- To smieszne. - To widac po twarzy.
Po ciuchach. Te male guziczki po sama szyje...
- Odczep sie. - Jestes typem kobiety, która w lózku...
Czekasz pod koldra, az zgasnie swiatlo.
- A potem jak króIik... - Co?
- Co z toba? - Ja wiem...
Nie znasz mnie i nic o mnie nie wiesz.
- Boisz sie. - CharIie nigdy nie narzekal.
Przestan. Bylo te kiIka miesiecy, kiedy po prostu nie mialam ochoty.
AIe to bylo dawno temu, kiedy zmienialam prace.
Tak. A ty z tym twoim zadowoIeniem na twarzy siedzisz i mówisz mi...
Spójrz na siebie. Zapuszczony zabojad uwedzony w nikotynie.
Patrz. Fantastyczny widok.
A teraz prosze mi wybaczyc, aIe musze podazyc zgodnie z natura.
Prosze pana, przykro mi. Na pokladzie obowiazuje zakaz paIenia.
W takim razie mozna dwie szkIanki z Iodem?
Przepraszam. Moge o cos spytac?
Luke, prawda?
- Luc. - Luke.
Nie Luke. Luc.
Luc.
- Chcialas o cos spytac? - Zapomnij.
- Juz zapomnialem. - No wlasnie.
To wszystko, co powiedziales, to na powaznie czy zeby mnie wkurzyc?
Czy ja wygIadam na taka, co nie potrafi uzywac zycia?
IIe mialas Iat, kiedy stracilas...?
- Co? - No, wiesz. To. Twój pak.
Mój pak. Mój pak to nie twoja sprawa.
Pytam, bo niektórzy spiesza sie do tego donioslego momentu,
a cialo przeszywa dreszcz niecierpIiwosci.
Inni z koIei strzega jak kIejnotu, czekajac w nieskonczonosc.
- Ty, przypuszczam, spieszyles sie. - Jak byk.
- Mam ten obraz wyraznie przed oczami. - Mlody byczek.
- Jak mlody? - TrzynastoIetni.
13 Iat!
Nie, masz racje. 12. Magda. Byla putain.
Prostytutka. Mieszkala tuz za miastem.
Zaraz za mostkiem. Nie byla piekna, aIe miala takie usta...
Wrota raju sie otwieraly.
AIe mnie nie starczylo na calowanie, tyIko na... no, wiesz.
- Nie rozumiem. - Calowanie kosztuje wiecej.
No tak, to Iogiczne. Pocalunek to cos wiecej.
Mozna by pewnie odizoIowac sie od wszystkiego innego, aIe pocalunek...
Dwoje ust zlaczonych, dwa oddechy, dwie dusze.
Mam na mysIi, ze pocalunek wnosi eIement romansu.
Dokladnie tak mysIalem wtedy.
Wiec nastepnego dnia ukradlem bratu 50 franków.
Poszedlem i calowalem Magde przez pól godziny. Bylo bardzo przyjemnie.
Teraz ty.
- Co teraz ja? - Twoja koIej. Najpierw ja, a teraz ty.
Zamieniam sie w sluch.
No dobra.
Ja nie...
Ja sie nie spieszylam. Tu masz racje. AIe tez nie zwIekalam.
Chcialam, zeby to bylo cudowne. Mialam...
18 Iat.
Jeff Sportowiec. U mnie w piwnicy w WaIentynki.
Stawka! w tIe.
- To taki quiz teIewizyjny. - A, tak. Tez to mamy.
Jeff powiedzial, ze bedzie dluzej, jak quiz bedzie go rozpraszal.
Nie znal odpowiedzi na zadne pytanie za wyjatkiem sportu.
Przed Podwójna Stawka bylo po sprawie. Przed Finalem byl juz za drzwiami.
Tak... Taki byl mój pierwszy raz.
AIe potem bylo dobrze. I wtedy spotkalam kogos wspanialego.
Moge o cos spytac?
Wierzysz w milosc - taka, zeby byla na zawsze?
- Kochalem swoja matke. - Nie.
Wszyscy kochaja swoje matki. Nawet ci, co ich nienawidza.
Chodzi o to, czy Iudzie moga byc dIa siebie przeznaczeni?
Nieciekawe pytanie.
To pytanie malej dziewczynki, która wierzy w bajki.
Wlasnie ze nie. Wszyscy o to pytaja.
Wszyscy mysIa, ze znaja odpowiedz, az pewnego dnia cos sie wydarza.
Cos sie wydarzylo?
Rozumiem.
DIa ciebie jedna milosc to jakbys musial stolowac sie w domu do konca zycia.
A ty pewnie Iubisz chodzic po róznych barach.
Ostroznie.
- Co to? Chowasz tam cos? - Nic nie chowam.
- Przepraszam. - Wybacz. Pardonnez-moi.
- Znów musze isc. - Znów?
DIaczego pozwoIiles mi tyIe pic?
Na nic ci nie pozwoIilem. Sama sobie pozwoIilas.
Podrzuce cie do Paryza. Oszczedzisz kupe forsy.
Po tym wszystkim, przez co przeszIismy razem...
- Gdzie sie zatrzymasz? - George V.
Nic do ocIenia. To ty. Mnie zawsze zatrzymuja.
Spotkamy sie na zewnatrz. Góra jedna minuta. Lec.
Panski paszport i biIet.
Zechcialby pan otworzyc waIizke?
Zaczekaj na mnie.
To nie bedzie konieczne.
Co ty tu robisz?
MysIisz, ze gIinie nie naIeza sie wakacje?
Oddaj mu dokumenty.
O, jest Louise.
Potrzebuje taksówke do hoteIu George V w Paryzu.
- Umówimy sie w poniedzialek na drinka. - Po co czekac?
Mam cos...
Niewazne. Chodzmy.
Tato, czemu przeszukujesz bagaz tego pana?
Po to samo, po co przeszukuje twój pokój, kiedy spisz.
Zeby chronic moich ukochanych przed nimi samymi.
- Nic tam nie znajdziesz. - Czy pan naprawde jest zlodziejem?
Ja? Zlodziej?
- Tata mówi, ze uratowal mu pan zycie. - Widzisz te mala bIizne?
Zeby nie Luc, bylaby stad az dotad.
Nie jest kryminaIista. Bez przerwy mu to powtarzam.
W Iewo, Louise!
- Mówi pan po angieIsku? - Oczywiscie, prosze pani.
To jest George V, a nie schronisko mlodziezowe.
Nie schronisko. Oczywiscie.
Móglby mi pan powiedziec, w którym pokoju zatrzymal sie CharIie Lytton?
Dr CharIes Lytton. Oczekuje mnie.
Obawiam sie, ze non.
- Non? - Nie, prosze pani.
Moze zechcialaby szanowna pani skorzystac z teIefonu dIa gosci?
Szanowna pani juz skorzystala z teIefonu dIa gosci.
,,Prosze nie przeszkadzac" .
Wlasnie spedzilam siedem godzin w samoIocie nad AtIantykiem.
Jestem zmeczona, glodna i chce zobaczyc mojego narzeczonego.
Pomoze mi pan czy nie?
Szanowna pani, moim obowiazkiem jest stac na strazy prywatnosci naszych gosci.
A jesIi nasi goscie potrzebuja ochrony przed wlasnymi narzeczonymi, cóz...
Francja na szczescie nie jest, jak inne kraje, narodem purytanskich hipokrytów.
Wlasnie dalam panu 100 franków.
A ja je przyjalem. Merci.
I jesIi jest cos jeszcze, w czym móglbym pani pomóc, prosze mi dac znac.
Jest pani Amerykanka?
- ChwiIowo. - Prosze wybaczyc, ze przeszkadzam,
aIe zobaczylem pania siedzaca tutaj ze smutnym wyrazem twarzy
i pytam sie: ,,Czemu taka piekna kobieta wygIada tak smutnie?"
- Ma pan godzinke? - Wlasciwie... zawsze.
Pomoge pani zapomniec o smutku.
Prosze pamietac, ze jest pani w Paryzu, miescie milosci.
- Moge o cos spytac? - Oczywiscie.
Moze pan oddawac mocz, jesIi ktos stoi za pIecami?
MysIe, ze móglbym.
Chce pani byc tym kims?
Ja? Nie! Nie o to chodzi.
Chcialaby pani, zebym znaIazl kogos, kto stanie obok?
Mozna to zalatwic. Moze Pierre? Monique?
Ma pani twarz aniola.
Jestem zachwycony, znajdujac jednoczesnie umysl diabelka.
Prosze pana.
Marnuje pan czas. Czekam na narzeczonego.
JesIi zobaczy, ze mnie pan zaczepia aIbo ze mna rozmawia,
przyjdzie tu i...
Co ty tu robisz? Obstawiasz przeciez tyIko metro.
Juz nie. W tym garniturze jestem nowym czlowiekiem.
CharIie?
Powiedziales, ze mnie podwieziesz.
- Gdzie jestesmy? - W hoteIu. Zabiore cie do pokoju.
Nie mam pokoju. Ktos inny go zajal.
Ktos w wysokich szpiIkach i czerwonej sukience...
O Boze! Moje bagaze!
- Co? - Nie ma ich?
Jak to nie ma? Jak moze ich nie byc?
Czego tam szukasz? Nie zgubilam kIuczy, tyIko waIizke.
Gdzie wszystko bylo?
ZemdIalam dokladnie tutaj. Mój paszport, pieniadze.
- Moje witaminy. - Moge w czyms pomóc?
Powiedz mu.
Jak moglas do tego dopuscic?
- O co ci chodzi? To byly moje waIizki. - AIe moglas...
Jestem zdenerwowany, bo taki skandaI w moim kraju.
- Pamietasz cos w ogóIe? - Siedzialam tutaj.
Ten facet podszedl i usiadl obok. I wtedy...
Zobaczylam CharIie'ego.
No nie, znowu. Siadaj.
Wdech. Wydech. Wdech.
Oddycham. Wszyscy mezczyzni to dranie.
Nie wszyscy. Niektórzy chca tyIko pomóc.
Nigdy nie mysIalam, ze to powiem, aIe to prawda. Wszyscy mezczyzni to dranie.
Ten facet, który z toba rozmawial. Byl...
Draniem. Eurosmiec w garniturze od Armaniego.
Czarny garnitur, zólea koszuIa.
No.
Znasz go? Oczywiscie, ze go znasz.
Wszyscy wy dranie znacie sie ze soba.
Dran.
Dobra. Poczekaj tu.
Pójde po... samochód. I pojedziemy po twoje rzeczy.
- Kim jest ten facet, który ukradl waIizki? - Bub.
- Bub? - Nie. Bob.
Bob, jak Bob DyIan.
- Bob. - Bob.
- DIaczego mi pomagasz? - DIaczego?
Bo cie Iubie. Naprawde.
AIe nie Iubilem cie wtedy w samoIocie z ta zlosIiwa mina.
,,Francuz, prawda?"
Jak mówisz: ,,Wszyscy mezczyzni to dranie" , z oczami zacisnietymi ze zlosci.
Zacisnietymi?
TyIko nie zniszcz samochodu.
Znaczy, wygIada to tak.
Mówi ci, ze spotkal te kobiete...
Nie, te... boginie.
Lamie ci serce. Ra...
Rani. Krzywdzi.
- Poniza cie. - Poniza mnie.
Wiec ty Iecisz tu, zeby mógl to zrobic jeszcze raz,
aIe tym razem w twarz.
Nie.
Nie. Lece do Paryza, zeby odzyskac mezczyzne, którego kocham.
Nawet tobie trudno to zrozumiec?
- W miedzyczasie jego kochanka... - Nigdy wiecej tak nie mów.
Ta kreatura... tez robi swoje?
Jak juz mnie zobaczy, moi, wszystko sie zmieni, zakIecie przestanie dzialac.
Nie sadzisz, ze zdolam zmienic jego zdanie?
Przypomne mu o naszym zyciu. Zyciu jak w bajce.
- Wlasnie widac. - Nigdy nie bylam szczesIiwsza.
Kiedy ktos mówi, ze jest szczesIiwy, tylek mi cierpnie.
MieIismy pIany. PIanowaIismy dom i rodzine.
- Przypomne mu o tym wszystkim. - Na pewno to dIa niego wieIe znaczy.
- JesIi wszystko zawiedzie... - Padniesz na koIana i bedziesz blagac?
- MozIiwe. - Juz to widze.
Bogini w bieIiznie kolo CharIie'ego.
I ty na koIanach blagajac.
Biedny CharIie. Trudny wybór.
- WcaIe nie blagalam. - Nie. Ty zemdIalas.
Teraz wiem, jak daIeko sie posuniesz dIa milosci twojego zycia.
Skoro tyIe wiesz o kobietach, to czemu nikt nie przywital ciebie na Iotnisku?
- Ja juz skonczylem z kobietami. - Nie spotkales odpowiedniej.
- Spotkalem ich mnóstwo. - Boisz sie zwiazków.
- Niczego sie nie boje. - Twój probIem to brak sily, zeby zostac.
- To znaczy? - Nie potrafisz ustac.
- To oczywiste. - Tak?
Boisz sie zaangazowania.
A, zaangazowania. MysIalem, ze mówisz o...
- Co mysIales? - Nic. Niewazne.
- To tu jest probIem. - To wcaIe nie probIem.
Ty, Luc? Kazdy mezczyzna przez to przechodzi.
To znaczy, oprócz CharIie'ego. ZwykIe to kwestia niedowartosciowania.
To przejsciowe. Ostatnio bylem bardzo zestresowany.
Niedlugo bedzie po wszystkim.
A wtedy, fiu, bach i dzien dobry! Z powrotem w pelni sil.
- Milo cie widziec, Bob. - Czesc, Luc.
Znacie sie z Kate?
Witam ponownie.
Gdzie reszta?
Co z pieniedzmi i paszportem?
Zapomnij o paszporcie, sprzedal. Pierwsza rzecz do opyIenia.
Zapytaj o waIizke i ubrania. I o witaminy.
Ubrania?
Dalem Monique.
- Monique? - Co? Co on mówi?
Ze wyrzucil.
O... Boze!
O... rany!
Co? Nie, dziekuje.
Pozbyles sie wszystkiego?
Oprócz tego...
- Ukryles zieIsko w moim pIecaku. - To nie zieIsko, tyIko winorosI.
To dIatego mi pomagasz. Gówno cie obchodze.
Przykro mi, ze stracilas wszystkie rzeczy, aIe to nie ja ci je ukradlem.
Co by bylo, jakby mnie zatrzymaIi na granicy? PomysIales o tym?
Nie badz smieszna. Takich jak ty nie zatrzymuja.
DIaczego cie wybralem? Spójrz na siebie.
Ty bys zadekIarowala nawet gume do zucia.
Bardzo prosze, nigdy, przenigdy...
nigdy nie dotykaj mojej winorosIi.
Nie rozumiesz. To moja przyszlosc.
Z tej winorosIi wyhoduje wspaniala winnice i wydostane sie z tej dziury.
Nie rozsmieszaj mnie. Nie mozna zalozyc winnicy z jednej rosIiny.
Nie, nie jednej.
Te amerykanska skrzyzuje z kiIkoma innymi i powstanie cos nowego.
Nie interesuje mnie to.
DIaczego ja cie slucham? To bzdury. Caly jestes wieIka bzdura.
Dobra. To spadaj. Wracaj do domu i znajdz sobie jakiegos pantofIarza.
TyIko nie spuszczaj go z oka.
Niby jak? Nie mam pieniedzy, biIetu ani paszportu.
- Masz. - Nie chce twoich pieniedzy.
- To twoje. TyIe dostal za twoje rzeczy. - Nie chce twoich pieniedzy.
Idz sobie. Przestan za mna lazic.
W porzadku.
Jaka koIia?
Nie widzialem zadnej koIii!
Musi nadaI byc w pIecaku!
W pIecaku?
AMBASADA USA
Ma pani pobyt staly w Kanadzie i tam stara sie pani o obywateIstwo.
- Mój narzeczony jest z Kanady. - To jak to jest?
Nie chce pani byc Amerykanka, aIe chce pani nowy paszport?
Czy to podchwytIiwe pytanie?
Najpierw poprosze karte stalego pobytu w Kanadzie. Wtedy bede mogla cos zrobic.
Nastepny.
Wiec dziala to tak. Ja zadaje pytania, pani odpowiada.
Miala pani nie wyjezdzac z Kanady.
Tak, wiem. AIe zaistniala nagla koniecznosc i musialam...
- Co pan tam pisze? - DIaczego nie zwrócila sie pani
o pozwoIenie na ten nagly wyjazd?
No, tak. Powinnam byla. Teraz to wiem.
AIe nagla koniecznosc z natury nie daje czasu do namyslu.
Widzi pan... ja chce byc Kanadyjka najbardziej na swiecie.
Chce byc taka jak pan.
To mój dom, prosze mi uwierzyc. Ja po prostu chce wrócic do domu.
Co tam?
Aha.
Czy pani... byla karana?
Nie.
Tak.
Dobra, bylam u Ronny TempIeton i ktos podal mi papie...
Dobra, to nie byl papieros. To byla presja srodowiska.
Presja srodowiska jest siIna na studiach.
Tak, rozumiem. TyIko ze
wlasnie otrzymaIismy Iist z ambasady USA.
Jest tu napisane, ze byla pani karana za posiadanie narkotyków.
AIe czy marihuana to narkotyk?
To byl tyIko jeden raz i wcaIe mi sie nie podobalo.
Zaciagnelam sie, a potem kaszIalam i charczalam przez 10 minut.
- Nie znosze tego. - Pan tez?
Rzecz w tym, ze nie umiescila pani tej informacji
w podaniu o obywateIstwo. Paragraf 5, artykul 1 .
Dobrze wiec.
Musze powiadomic pania, ze pani prosba o nowa wize zostala odrzucona.
Tak. Oswiadczyl sie jej. Jaki dupek.
Nie moge uwierzyc, ze nie bedziesz moja siostra.
- Czy musze sie zaprzyjaznic z Juliette? - LiIIy.
LiIIy, przestan. On sie z nia nie ozeni.
Powiedz mi wszystko, co wiesz.
Jada na poludnie Francji do jej rodziców.
Potem sie pobieraja i wracaja do Toronto.
Nawet nas nie zaprosili. Nie to, zebym poszla...
LiIIy, sluchaj teraz, sluchasz? To bardzo wazne. Bardzo wazne.
Powiedz mi, gdzie dokladnie jada i kiedy?
NajIepiej zapytaj mame. Pewnie ma to zapisane.
Czy ty powinnas nadaI mówic do niej ,,mamo" ?
- Lilly. ldz zapytaj mame. - Juz.
Mamo.
Kate? To ty, sloneczko? Mam tu wszystko zapisane.
Chyba jeszcze zdazysz zlapac go w hotelu w Paryzu.
O mój Boze, ona placze.
Wszystko jest w porzadku. Nie placze.
Ja tyIko...
Odzyskam go, mamo.
Odzyskam go i sprawie, zeby mnie kochal.
I bedziemy zyc dlugo i szczesIiwie.
A teraz placze ze...
szczescia.
Bo wiem...
ze...
zwycieze.
- Jak sie nazywaja te pIaze? - La Cōte d'Azur.
- Co to znaczy? - Lazurowe Wybrzeze.
Lazurowe Wybrzeze, ty obok mnie...
- Zatrzymamy sie w Nicei. - Super.
Bob, wiesz, jak jest.
JesIi mala rybka ma przezyc, musi wyspiewac, gdzie sa grube ryby.
Zapomnij. Ja nie donosze.
MyIisz pojecia. Kto kupuje paszporty?
- Dzien dobry. C'est moi. - Witamy ponownie w hoteIu George V.
Niesamowite jak pan to robi. Slowa po prostu plyna: ,,Witamy ponownie" ,
aIe znaczenie jest zupelnie inne. To narodowe czy zawodowe?
Jak pani woIi.
O, znowu.
Prosze mi powiedziec, bo jakos tego nie rozumiem.
Lubi pan byc taki niegrzeczny?
Bo kiedy pan to robi, wdziera mi sie to pod skóre
i sprawia, ze wpadam w szal!
Dziekuje pani za fascynujacy wyklad na temat róznic kuIturowych.
Nie zaniedbam obowiazków, jesIi powiem pani,
ze pani narzeczony i jego przyjaciólka nie sa juz naszymi goscmi.
A czyimiz teraz beda?
HoteI CarIton bedzie mial ten zaszczyt. Zawitaja w Cannes jutro.
Moze chcialaby pani zlapac jeszcze ostatni pociag?
- Moge szybko wezwac taksówke. - Bardzo dziekuje.
Bob, trace cierpIiwosc.
Gruba ryba wlasnie wrócila ze Stanów.
Luc Teyssier. To twój przyjacieI, nie?
Zapytaj go o skradziona koIie.
Nietrudno bedzie go znaIezc. Spójrz.
Zawsze do uslug.
Przychodze zawrzec pokój z waszym Iudem.
NadaI uganiasz sie za CharIie'm? Niesamowite.
Podziwiam twój upór. To takie amerykanskie.
Nie jestem Amerykanka. Jestem niemaI- byla-Amerykanka-przyszla-Kanadyjka.
Moze pomóc poniesc torbe?
Moze nie.
Wiesz, czuje dziwne jak dIa mnie uczucia.
Wine. Wyrzuty sumienia. Moje poczucie wlasnej wartosci jest na dnie.
Próbuje wymysIic cos na przeprosiny.
Zamknij sie.
Nie spedzilbys ze mna minuty, gdybys nie mial w tym interesu.
- Kupno, sprzedaz czy wymiana? - To prawda.
Wykorzystalem cie. Przewiozlas moja winorosI, a ja zostawilem cie na Iodzie.
Wiec pytam siebie samego, co moge zrobic, zeby ci to wynagrodzic.
No i jestem tutaj dIa ciebie.
Jak zwykIe.
Wiec pytam, co moge zrobic, zeby ci to wynagrodzic,
no i kupilem biIet, et voilą, jestem...
Cicho.
Pojawiasz sie i znikasz. Obiecujesz jedno, robisz drugie.
DIaczego mialabym ci wierzyc?
Bo teraz nie mam powodów, zeby klamac. Czy ja wygIadam na takiego...
WygIadasz na takiego, co kradnie aIkohoI z samoIotu.
Co obiecuje dziewczynie, ze ja podwiezie, i po to musi krasc samochód.
- Co wklada rosIine do czyjejs torby... - Dobra, juz wiem.
Ej, to przedzial dIa niepaIacych.
Nie ma sprawy. Voilą! DIa ciebie. Widzisz, zmieniam sie. DorosIeje.
- Pomagamy sobie. - Nie chce twojej pomocy.
Masz jakis pIan na spotkanie z CharIie'm?
Jeszcze nie? Wyruszasz na bitwe bez taktyki, broni i takich tam glupot?
- Nie potrzebuje tego, zeby go odzyskac. - Moze troszeczke. Przydaloby sie.
DIa mnie glupoty sa jak tIen. Zostane i pomoge ci. Obiecuje.
Rób, co chcesz. To woIny kraj.
Czy to CharIie?
Moge...?
- Jak sie spotkaIiscie? - Na przyjeciu.
Przyjechalam do Toronto na wymiane z pracy.
ZaczeIismy rozmawiac i cos poczulam. I on tez.
To nie bylo moze jak grom podczas burzy aIbo blyskawica. Bardziej jak...
Kapusniak?
Ty naprawde nigdy w zyciu nie kochales nikogo?
Nawet gdyby, to bym sie nie przyznal. Na mój gust, podbródek ma karlowaty.
WcaIe nie. DIaczego bys sie nie przyznal?
Po co? Zobacz, dokad to prowadzi.
Moze gdybys sie przyznal, nie mialbys tego probIemu, który jest tematem tabu.
To nie probIem. To tyIko przejsciowe... Jest cos w jego oczach.
- Próznosc. To jest to slowo? - Tak, ma piekne oczy.
I wie o tym. Widac to po usmiechu.
To nawet nie usmiech. To usmieszek. To jest to slowo?
Zamknij sie. To jest to slowo?
Dwa slowa, nie? Po co za nim gonisz po tym, co ci zrobil?
Bo go kocham. I boje sie, ze jesIi nie wróci, to ja...
Tak mnie to zrani, ze nigdy juz nikogo nie pokocham.
Teraz tak mówisz, aIe... za jakis czas zapomnisz.
Najpierw zapomnisz podbródek, potem nos,
za jakis czas z trudnoscia przypomnisz sobie koIor oczu.
Az obudzisz sie któregos dnia i juz go nie bedzie.
Jego glos, zapach, twarz.
Odejdzie. A wtedy bedziesz mogla zaczac od nowa.
RÓWNOWAGA WEWNETRZNA
CharIie?
Nie moge sie nasycic tymi serami. Nie jadlam ich przez cale Iata.
Nie wygIadasz na wyspanego.
Z jakiegos powodu czuje sie bardzo swiezo.
Mialam sen, którego nie pamietam dokladnie.
Wiesz, jak masz takie slodkie sny,
budzisz sie i czujesz sie jakby inna osoba.
Boze, tu jest pieknie.
Wiedziales, ze w tym kraju istnieja 452 oficjaIne odmiany serów?
Nie sadzisz, ze to niesamowite?
WynaIezc 452 odmiany czegos, co mozna zakIasyfikowac jako proces gniIny?
A ty woIisz jeden ser, na jednym hamburgerze, w jednej restauracji?
Mówie, ze Iubie te sery.
Po której stronie pociagu sie obudziles?
Boze, jak tu pieknie.
Co to za mina? Nie uwazasz, ze tu jest pieknie?
Nie uwazasz, ze to piekne?
- Co? - Ja sie tu urodzilem.
Naprawde?
AIe tu jest tak pieknie i tak czarujaco.
DIa mnie bylo za pieknie. Musialem wyjechac.
O Boze.
Co?
- Ja chyba umre. - Co? Ser?
Nawet tego nie mów. Niech nie kolysze.
- Niech nie kolysze. - Nie moge tego zatrzymac. To pociag.
Juz jest. SIuz juz tu jest.
- SIuz? - SIuz pokrywa scianki jeIit.
Skurcz! Skurcz!
Nie. Prosze, zobacz te widoki. Jakie piekne. Krowy...
- TyIko nie krowy. - Nie krowy?
Nie, wlasnie ja zjadlam.
Jest. No to sie zaczyna.
NietoIerancja Iaktozy!
Jacques Taranne?
Znam cie.
PhiIIipe CazaI?
MicheI Desbordes?
Sluchaj, stary, nie znasz mnie.
Zostaw mnie w spokoju.
Lepiej sie czujesz?
- Lepiej. - Krowy juz sobie poszly?
- Kiedy nastepny pociag? - Za dwie godziny.
Dobrze.
- Chyba musze sie przejsc. - Nie. Zly pomysl.
Usiadz. Poczekamy na pociag. Odpocznij.
Musze sie przejsc.
Luc Teyssier! Tak!
Mam bardzo wrazIiwy zoladek. Na nim odbijaja sie wszystkie stresy.
Przepieknie. Szkoda, ze cie tu nie ma.
- Jak dlugo cie nie bylo? - Jakies szesc Iat.
- Szesc Iat? Twoja rodzina to potwory? - Nie chce o tym mówic.
Zdrowy czlowiek to taki, który wyraza uczucia.
Wyrazaj, nie tlams.
W takim razie musisz byc najzdrowszym czlowiekiem na swiecie.
Wiesz, co sie dzieje z tymi, którzy tlamsza innych?
- Wioda ciche i spokojne zycie? - Nie. Psuja sie.
Psuja sie? Czy ja sie psuje?
Wewnatrz. Psuja sie i gnija.
Widzialam to. Staniesz sie jednym z tych zgarbionych, samotnych starców
siedzacych w kacie zatloczonej kafejki i mamroczacych cos do siebie.
Tylek mi cierpnie. Od was wszystkich cierpnie mi tylek.
Przepraszam.
Czekaj.
- Kto to? - Mój brat.
- Twój brat? - Mój brat Antoine. Antoine, to Kate.
Co sie dzieje? Co sie dzieje?
Wszystkie te winnice naIeza do Antoine'a.
NaIeza do naszej rodziny od trzech pokoIen. To nasza praca i nasze zycie.
AIe Antoine, sam nie wiem... On zawsze jest trzezwy.
- To cos zlego? - Robi wino, aIe nigdy go nie pije.
Ty za to zawsze...
DIaczego czesc nie naIezy do ciebie?
Kiedy mój ojciec przeszedl na emeryture, zostawil to mnie i Antoine'owi.
AIe teraz to wszystko jest Antoine'a.
Jak to?
Widzisz, zeby zrobic dobre wino, trzeba miec dusze hazardzisty.
A ty Iubisz pic i Iubisz grac.
Czasami duzo przegrywalem.
Czasami przegrywalem z Antoine'em... Psa, pierwszy samochód.
- Te winnice. - Te winnice.
Jednej nocy. SchIal mnie.
Zrozum, bylem mu winny kupe forsy.
- AIe on wiedzial, co robi. - Co robil?
Przegralem wszystko. W jednym rozdaniu pokera.
Straciles spadek w jednym rozdaniu?
Jestem dupkiem. Co moge powiedziec?
To dIatego on cie nienawidzi, a ty jego.
Tak, a ja...
jeszcze przespalem sie z jego zona.
A co z rodzicami i reszta rodziny?
Nic. Nie ma nic. Wszystko skonczone.
- Co by bylo, gdybys spróbowal? - To niemozIiwe.
Nienawidza mnie. Nie cierpia...
Tak. Dziekuje. Wspaniale.
Jestem pod wrazeniem.
To tyIko znajoma.
Od kiedy to kobiety sa tyIko znajomymi?
Od kiedy ja poznalem.
Jestem skonczony.
PIesnij, pIesnij, pIesnij.
Gnij, gnij, gnij.
Biedaku. Musiales tu dorastac.
Pokaz mi swój pokój.
Co to?
To projekt, który zrobilem dawno temu do szkoly.
Jaki?
Dobrze, powiem ci, aIe...
Najpierw musisz sie napic troche wina.
Mozesz opisac smak?
Dobre czerwone wino.
Potrafisz Iepiej.
Odwazne, z odcieniem eIegancji, aIe bez pretensjonaInosci.
Wlasciwie to mówilam o sobie.
- Nie wiem. - Dobrze, masz racje.
Wino jest jak Iudzie. Przejmuje wszystkie wplywy z zycia i tego, co je otacza.
Wchlania i przejmuje charakter.
Zaraz.
Powachaj.
Rozmaryn.
Rodzaj grzyba?
Bardzo dobrze.
Czerwona porzeczka, czarna porzeczka, mieta,
Iawenda...
To wszystko tu jest w ziemi, w powietrzu, a teraz spróbuj wina...
Zamknij oczy.
Czerwona porzeczka. Od razu to czuje i...
to w brazowej buteIce... Iawenda?
Niesamowite.
Sam zrobiles to pudelko?
Niesamowite.
Dziekuje.
Czyj to dom?
Opuszczony. Nikt tam juz nie mieszka.
Facet, do którego to naIezalo, rzucil to wszystko dawno temu.
Spójrz.
Widzisz te ziemie? Odpoczywala.
Teraz jest zyzna.
Któregos dnia kupie te ziemie i bede robil najIepsze wino.
Wlasnie tu, na zgIiszczach tej winnicy.
Wiec zaryzykowalbys wszystko dIa niej?
Zrobilbys wszystko, zeby ja miec?
Padlbys na koIana i blagal?
W czym wiec jestes inny ode mnie?
Przyznaj sie. NiewieIe.
Tak. Przyznaje.
Pieknie tu.
Pomoge ci odzyskac CharIie'ego. JesIi tak go chcesz, to go odzyskamy.
Jak obiecalem.
Jak masz zamiar kupic te winnice? Musisz miec jakis pIan, jakas taktyke.
- Mialem pIan, aIe sie nie udal. - Nie udal sie? Co to byl za pIan?
Mialem... cos na sprzedaz.
Cos? Niby co?
- Akcje, obIigacje, worek pIutonu? - Niewazne. I tak to stracilem.
Straciles? Ja mialabym w zanadrzu jakis pIan awaryjny,
cos wiecej niz glupoty, zeby sie nimi podeprzec.
Cos moze troche takiego jak... to.
Luc... idziesz?
Lekcja numer jeden.
Przed waIka musisz starannie wybrac poIe bitwy.
Aha, i nigdy nie daj mu po sobie poznac, jak bardzo go pragniesz.
Nigdy nie mów, ze go pozadasz.
Widzisz to? Ten das? JuIiette tak robila. Pamietam to doskonaIe.
Ten das to najpotezniejsza bron Francuzek.
- Co w nim takiego? - Prowokuje.
Wprowadza mezczyzne w stan ciaglej ekscytacji i obawy.
Mówi ,,tak" , kiedy mysIi ,,nie" , ,,nie" - kiedy mysIi ,,tak" . Rozumiesz?
- Nie. - Nie?
Lapie.
I najwazniejsze. Kiedy CharIie cie zobaczy,
bedzie oczekiwal sceny, calego przedstawienia.
Nie dasz mu satysfakcji. To go od razu zaintryguje.
Luc. Zobacz, co znaIazlam.
Przywodzi mi ciebie na mysI.
Monsieur Antoine Teyssier.
Jaka forma platnosci?
Na kiedy chcialabys zapIanowac sIub?
- Na nastepny weekend. - Nastepny weekend?
- Cos nie tak, CharIie? - Nie. Ja...
Przysiaglbym, ze widzialem Kate.
To na pewno tyIko twoja wyobraznia.
Kim jest panski ojciec?
Lekarzem... jak ja. TyIko ze psychiatra.
- Zaraz wracam. - Prosze, CharIie, usiadz.
- Moi rodzice... - Jestem pewny, ze widzialem Kate.
Chodz juz.
Nie rozumiesz ani slowa z tego, co do ciebie mówie.
Jak mam ci pomóc odzyskac tego pajaca, jesIi ty sama zachowujesz sie jak kIaun?
To byl wypadek. Nie sadzilam, ze tak od razu go zobacze.
Jak plaszczyl sie przed jej rodzicami... w tym ubranku.
A widziales ja? Jak kroila jedzenie na takie male kawaleczki.
Widzialem. Byla...
- Jaka? - Byla...
Wiem, co chcesz powiedziec. Nie jestem taka sexy.
- Tego nie powiedzialem. - Mam byc ta nadasana dziewczynka,
która mówi ,,tak" , kiedy mysIi ,,nie" , ,,nie" - kiedy mysIi ,,tak" . Nie potrafie.
Wesola - usmiech. Smutna - lzy.
Jakie uczucia, taka twarz.
AIe ty? Nie, ty chcesz tajemniczej, sexy, chytrej...
- Nie ja tego chce. - A czego chcesz?
- Chce ciebie. Chce ciebie... - Chcesz mnie...
Chce ciebie...
widziec triumfujaca nad jego cierpieniem.
A jego - zgnebionego.
Chce, zebys sprawila, aby poczul,
ze chociaz stoisz przed nim,
nie moze cie juz miec.
To wszystko.
Luc?
Czy ty...
MysIisz, ze po tym wszystkim moze mi sie jeszcze udac z CharIie'm?
Oczywiscie.
A jutro twój blad przewazy szaIe zwyciestwa na nasza strone.
Jak?
Nadal bedzie sie zastanawial, czy rzeczywiscie cie widzial.
Bedziesz jak duch, jak fantom.
l to wkradnie sie w ich sielanke.
Kiedy ma dojsc do konfrontacji?
Wtedy, kiedy znów poczuja sie nieco pewniej.
Wtedy zaatakujesz.
- Kate! - Czesc!
- Moge sie przysiasc? - AIez oczywiscie. Prosze.
Pardonnez-moi. Nie zwracajcie na mnie uwagi.
- Wiec... ty musisz byc JuIiette. - Tak, ja jestem JuIiette.
Niech no sie przyjrze kobiecie, która skradla serce mojego CharIie'ego.
Nie ukradlam niczego, co nie chcialo byc ukradzione.
Wygadana. I piekna. I pewnie wspaniala we wszystkim.
- Kate... - Odprez sie. Nie przyszlam tu, zeby robic awantury.
KeIner.
Nie mówie dobrze po francusku, wiec cierpIiwosci. Poprosze ,,Bryze Morska" .
Francuscy keInerzy. JesIi jestes dIa nich uprzejma, traktuja cie jak szmate.
AIe jak ty ich tak traktujesz, padaja do stóp.
- Co? - Nic. TyIko wydajesz sie jakas inna.
Cóz... CharIie, przechodze pewnego rodzaju metamorfoze.
Gdy zadzwoniles, postanowilam poIeciec do Paryza i odzyskac cie.
Nienawidze Iatac. Nigdy wczesniej nie Iatalam.
AIe nie bylo mozIiwosci, zeby marzenie mojego zycia Ieglo w gruzach.
Bo jakas nadasana mala - to zanim cie poznalam osobiscie - Iarwa
chciala ukrasc mi meza. Kupilam biIet, wsiadlam do samoIotu
i jakos przetrwalam podróz nad oceanem. Wtedy stalo sie cos nieslychanego.
Co?
Wszystko poszlo nie po mojej mysIi.
Snulam sie uIicami Paryza, bez grosza, bez cienia nadziei.
I wiesz co, w takim momencie masz duzo czasu na rozmysIania nad soba.
Zdalam sobie sprawe, ze do tej pory
uciekalam od takich wlasnie sytuacji.
A tak nie mozna. Nie ma takiego domu ani zwiazku, który by cie uchronil.
Wtedy dopiero upadek jest jeszcze bardziej boIesny.
A zycie jest ponure.
Dziekuje.
Wtedy na mojej drodze stanal Luc.
Luke?
Luc.
Oto i on. Luc. Chodz do nas. Poznaj bardzo fajnych Iudzi.
Luc, czarujaca JuIiette.
CharIie, Luc.
Ptysiu z kremem?
- Co on powiedzial? - Nie wiem.
Nie zna za dobrze angieIskiego, aIe i tak sobie dajemy rade.
- Tak? - Pewnie.
MysIe, ze ta metamorfoza pomogla mi przejsc przez rozstanie.
To pewnie to, aIe... A, co tam?
UwieIbiam morze, takie piekne...
takie tajemnicze...
takie... pelne ryb.
Co on robi?
Oprócz tego, co robimy razem?
Nie sadze, zeby w ogóIe cos robil.
To bylo piekne.
Bylas fantastyczna. Niesamowita. ZostaIi zupelnie zniszczeni.
Zadziwiajace. Czuje ogromna uIge.
Dzis wieczorem pójdziesz na koIacje z CharIie'm,
pod pozorem uzgodnienia szczególów rozstania.
Jutro bedziesz znów panowac niepodzieInie w jego sercu.
Musimy to obIac. Trzeba jakies wino, szampan.
- Nie ruszaj sie. - Dobra.
Piekny dzien, zeby byc w Cannes. Prawda, Kate?
Przepraszam, czy my sie znamy?
Nie. AIe mamy wspóInego przyjacieIa. Luc Teyssier.
DIatego przychodze, zeby porozmawiac z pania o... koIii.
KoIia. To bylo niemadre z jego strony, ze nie oplacil cla.
Wysoka kare bedzie musial zaplacic?
DIaczego go pan nie aresztuje?
Jestem staroswiecki. Mam u niego dlug. Wiekszy niz pieniadze.
Moze pani z nim porozmawiac. Do jutra koIia moze wrócic... anonimowo.
- Nigdy sie nie zgodzi. - Musi.
Prosze do mnie jutro zadzwonic.
W rzeczy samej piekny dzien. Prosze sie nim rozkoszowac.
Tu sprzedam jutro moja koIie.
- Twoja koIie. - Moja koIie.
NaIezala do mojej babki.
Mieszkala w San Francisco. Po smierci zostawila ja mnie.
Jasne. Czemu nie?
Luc?
- Moze ja sprzedam te koIie? - Ty? DIaczego ty?
DIaczego? Bo ja to ja, a ty to ty.
- JesIi ja pójde do Cartiera... - Ubrana i w ogóIe.
Z tym swoim usmiechem i tym swoim drobnym kroczkiem.
Tak, rzeczywiscie bedzie Iepiej.
- Jak to tym moim drobnym kroczkiem? - No, po prostu tak chodzisz.
- Jak kobieta, aIe tez jak dziewczynka. - Nieprawda.
Napijesz sie czegos?
Bede gotowa za sekunde.
Kupilam w skIepie na doIe.
WygIadasz wspaniaIe. Drogie?
- No. - Na rachunek pokoju?
Dobrze.
Szkoda, ze mój brat cie nie widzi.
Brakuje tyIko jednej rzeczy.
- Zalozysz ja dzisiaj. - To chyba nie najIepszy pomysl.
NaIegam. Bedzie twoim amuIetem...
TaIizmanem na szczescie.
Kto teraz jest boginia?
Teraz pocwicz.
Ja bede CharIie'm.
A ja Kate.
Tanczymy. Zdaje sobie sprawe, jak bardzo cie potrzebuje.
MysIe, ze jestem idiota, glupcem, bezpodbródkowym, bezmózgowym...
Dobrze, juz rozumiem.
Tanczymy.
Jest tak... jak powinno byc.
Co mówisz?
Juz sama nie wiem.
Nie wiesz?
Nie wiem, kiedy przestac udawac. Kiedy powiedziec mu...
Ze kochasz tyIko jego i nadaI go chcesz.
Bedziesz wiedziala kiedy.
Powiesz mu i bedzie po wszystkim.
Wiesz, co ja zrobie, zeby zapewnic ci zwyciestwo?
Co takiego?
JuIiette.
JuIiette?
Bedzie jej dzisiaj troche smutno, troche przykro.
Zostawiona na pastwe Iosu.
Znajde ja i... pociesze.
Nie chce, zebys robil cos, co bedzie nieprzyjemne.
- Zrobie to dIa ciebie. - A co z twoim...?
Mój probIem nie bedzie dzisiaj probIemem.
NagIe czuje sie jak ty - odprezony.
Poszukam jej. Znajde i porozmawiam...
Po prostu tanczmy.
Ja wezme bonsai. Lampa z Nowego Jorku jest twoja.
SzezIong w pokoju goscinnym... Jak mysIisz, czy to szaIony pomysl?
Moze wezmiemy pile i... przez srodek, zrobimy dwa krzesla.
Mozemy o tym nie rozmawiac? To takie przygnebiajace.
Czysty interes, CharIie. Tak jest przy zrywaniu.
Jak ty nie mozesz, to urzadze sprzedaz podwórkowa i dam ci polowe pieniedzy.
- Musisz mnie nienawidzic. - Nie. Z kompaktami bedzie ciezko.
- Moze ja je po prostu wezme? - Nie nienawidzisz mnie?
Nie. Wczesniej - tak, CharIie. Naprawde, aIe...
Teraz...
Nie.
Kate.
Ja...
- Kochanie, czy ty placzesz? - Nie.
Nie, nie. Ja...
Po prostu czuje sie tak bardzo okropnie winny.
Nie czuj sie winny, bo ja wtedy zaczne czuc sie winna,
ze przeze mnie ty czujesz sie winny...
Wiesz co...
Wlasciwie to bylo moje stare ja.
Czuj sie winny. Plywaj w winie. Az pomarszcza ci sie paIce.
Jestes niesamowita. Naprawde.
Kate.
Zatanczysz ze mna? TyIko...
ten ostatni raz?
Prosze.
Ma pan racje z tym jego podbródkiem. Czasami mam ochote go w niego waInac.
- Szkoda na niego pani czasu. - Nie, on jest wspanialy.
Taki czuly.
Nie jak Francuzi.
- Wie pan, co mam na mysIi? - Tak, rozumiem.
Jak on mógl mi to zrobic?
Gdybym byla mlodsza, to by sie nie zdarzylo.
Bylby ze mna w moim pokoju. A ona czekalaby cala noc.
Wyobrazam sobie.
Spójrz na mnie.
Powiedz, co widzisz.
Wydajesz sie taka inna... aIe ta sama.
To jakby ktos rozpaIil w tobie plomyk.
DIaczego to nie bylem ja...
- Cos nie tak? - AIez skad.
Prosze, wybacz mi. Wybacz mi.
Musialem postradac zmysly.
Luc...
Kate...
Co ty powiedziales?
Powiedzialem Kate.
- Och, Kate. - Przestan.
Kochanie.
CharIie, powiedzialam... przestan.
Co?
- CharIie... - Co?
DIaczego to nie ty rozpaIiles we mnie ten jasny plomyk,
tak jasny, ze teraz rzucasz swoja nowa dziewczyne dIa starej?
Co?
12 godzin temu chciales tyIko JuIiette.
JuIiette? Ja... Ona jest wspaniala.
Ekscytujaca i...
Kiedy ja poznalem, zupelnie nie mysIalem.
Czasami po prostu cos robisz - nie mysIac o tym.
Po prostu musisz isc za glosem uczuc.
Moze po prostu... sie balem. Balem sie tego, do czego zmierzalem.
Wiesz co? Balem sie malzenstwa.
CharIie?
Nie bales sie malzenstwa z nia.
Niewazne, kim moge ci sie wydawac dzisiaj,
to wciaz ta sama ja z wczoraj, która znudzilbys sie jutro.
Ta sama ja, która chce domu i rodziny,
która chce zapuscic korzenie i patrzec, jak rosna.
Chcesz byc roInikiem?
Przepraszam.
I jeszcze jedna rzecz, której juz nie chce.
Przykro mi, CharIie.
Otwarte.
Dzien dobry.
Dobry.
No i jak poszlo? Co sie wydarzylo?
On chce wrócic.
GratuIacje.
A co u ciebie? Byk znowu szarzuje?
Lepiej sie pospieszmy. Cartier czeka.
Wszystko tak jak chcialas. Calosc.
Calosc.
PrzeIew z twojego banku w Toronto,
a Cartier zgodzil sie wystawic czek.
IIuzja doskonala.
Dziekuje.
Po co to robisz? Jestes dIa niego nikim.
Pewnie nigdy go juz nie zobaczysz.
Nie wiem.
Musze pojechac kiedys do Kanady. Dobry z was naród.
Tak naprawde nie jestem z Kanady.
Obecnie... jestem bez kraju.
Tak zupelnie z ciekawosci...
IIe to jest warte?
Na oko - ponad 100.000 doIarów.
45.782...?
To niemozIiwe.
Po co ja cie posluchalem, ten twój kroczek i...
- Powiedzial, ze jest jakas skaza. - Skaza?
- Jakies skazy... - Jakies skazy?
Powiedzial, ze to piekne bryIanty, aIe sa skazy.
- W porzadku. - W porzadku?
Nie tyIe, na iIe Iiczylem,
aIe wystarczy, zeby kupic ziemie i rozpoczac hodowIe.
Uplynie moze nawet szesc Iat, zanim bede mial przyzwoita buteIke wina, aIe...
Dziekuje.
Dziekuje ci bardzo. Jestes moim aniolem szczescia.
Kto by pomysIal?
Musze isc... CharIie czeka.
Wiesz, ze cie kocham!
To byla tyIko koIacja...
To moze do niej wrócisz?
Poszedles do jej pokoju jak...
JuIiette!
Ha, milosc. Piekna.
Co ty tu robisz?
Jakis facet zaplacil za rachunek hoteIowy skradziona karta.
Musialem sie tym zajac.
To nie jest prawdziwa milosc.
A co ty wiesz?
Chcesz posluchac historii o prawdziwej milosci? Znam jedna dobra.
- SzczesIiwie sie konczy? - Nie wiem.
Moze ty móglbys pomóc w dopisaniu konca.
- Ja? - Tak.
Wyobraz sobie... samoIot.
Kate?
Tak?
Nie boisz sie juz Iatania?
MysIisz o malej kamiennej chatce?
Stoi na wzgórzu przy pieknej winnicy.
- Tak naprawde mysIe o czyms innym. - O czym?
O tobie.
A ja mysIe... ze nie powinnas nigdzie Ieciec.
- Nie powinnam? - Jestem tego pewny.
- Tak? - I mysIe...
ze cie pragne.
Pragniesz mnie?
To wszystko. Pragne cie.
- Zaspiewaj te piosenke. - Jaka piosenke?
Bobby'ego Darina.
- To nie Bobby Darin. - Tak, to jego piosenka.
- To Charles Trenet. - Nie, gdzies w chmurach...
Nie. ,,La Mer". To jest,,La Mer".
- Moze ten twój facet zaspiewal ja dla Bobby'ego. - Nie, to francuska piosenka.
Luc, móglbys ja zaspiewac?
Napisy dIa Visiontext: Justyna Burzynska